Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych z dnia 22 maja 2003r.

Art. 16.

1. W razie zaistnienia zdarzenia objętego ubezpieczeniem obowiązkowym, o którym mowa w art. 4 pkt 1-3, osoba uczestnicząca w nim, z uwzględnieniem ust. 2, jest obowiązana do:
   
   
   • przedsięwzięcia wszystkich środków w celu zapewnienia bezpieczeństwa w miejscu zdarzenia, starania się o złagodzenie skutków zdarzenia oraz zapewnienia pomocy lekarskiej poszkodowanym, jak również w miarę możliwości zabezpieczenia mienia osób poszkodowanych;
   • zapobieżenia, w miarę możliwości, zwiększeniu się szkody;
   • niezwłocznego powiadomienia Policji o zdarzeniu, a w szczególności o wypadku z ofiarami w ludziach, o wypadku powstałym w okolicznościach nasuwających przypuszczenie, że zostało popełnione przestępstwo, w szczególności przestępstwo drogowe lub zagrażające bezpieczeństwu uczestnikom ruchu drogowego.
   
   
2. W przypadku zaistnienia zdarzenia objętego ubezpieczeniem obowiązkowym, o którym mowa w art. 4 pkt. 1-3, uczestnicząca w nim osoba objęta tym ubezpieczeniem jest ponadto obowiązana do:
   
   
   • udzielenia pozostałym uczestnikom zdarzenia niezbędnych informacji koniecznych do identyfikacji zakładu ubezpieczeń, łącznie z podaniem danych dotyczących zawartej umowy ubezpieczenia;
   • niezwłocznego powiadomienia o zdarzeniu zakładu ubezpieczeń, udzielając mu niezbędnych wyjaśnień i przekazując posiadane informacje.
   
   
3. Osoba, której odpowiedzialność jest objęta ubezpieczeniem obowiązkowym, a także osoba występująca z roszczeniem, powinny przedstawić zakładowi ubezpieczeń, Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu lub Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych posiadane dowody dotyczące zdarzenia i szkody oraz ułatwić im ustalenie okoliczności zdarzenia i rozmiaru szkód, jak również udzielić pomocy w dochodzeniu przez zakład ubezpieczeń, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny lub Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych roszczeń przeciwko sprawcy szkody.

Jak wynika z powyższego uczestnik wypadku i zarazem osoba objęta ubezpieczeniem komunikacyjnym musi pamiętać, że to właśnie na nim spoczywa obowiązek przedstawienia zakładowi ubezpieczeń posiadanych dowodów dotyczących zaistniałego zdarzenia oraz poniesionych strat. Ma on ułatwić ustalenie okoliczności zdarzenia jak również udzielić pomocy w dochodzeniu roszczeń przeciwko sprawcy szkody. Wypadki są nieodłączną częścią ruchu drogowego czy tego chcemy czy nie. Dlatego też, jeżeli przytrafi się on nam, należy pamiętać, że najbezpieczniej jest samemu zadbać o wszelkie niezbędne informacje mogące świadczyć w przyszłości o naszej niewinności bądź należnym odszkodowaniu (najczęściej przybyli na miejsce zdarzenia policjanci pomijają wiele ważnych czynności łącznie z ustaleniem danych świadków, a notatkę z miejsca zdarzenia spisują parę dni później, na komisariacie).

Po pierwsze należy:

1. Udzielić poszkodowanym pierwszej pomocy.
2. Zabezpieczyć miejsce wypadku tak, aby nie doszło do kolejnych kolizji.
3. Ustalić przyczynę wypadku - należy zwrócić uwagę na wszystkie okoliczności, które mogą mieć znaczenie dla powstania zdarzenia, (ocenić stan nawierzchni jezdni, ocenić widoczność w momencie wypadku)
4. Postarać się zebrać dane osobowe świadków - wszyscy mogący potwierdzić podawane przez nas okoliczności.
5. Znaleźć wszelkie, powstałe wskutek zdarzenia, ślady - stłuczone szkło, ślady hamowania, plama oleju, rozsypany piasek. Warto wozić ze sobą aparat fotograficzny, choćby jednorazowy. Należy robić zdjęcia wszystkiego, co wydaje nam się ważne. Pomimo emocji, jakie towarzyszą nam podczas wypadku należy zachować spokój. O ile to możliwe należy wezwać znajomego, który chłodnym okiem oceni całą sytuację.
6. W przypadku składania zeznań należy zwracać uwagę, co się mówi - wszystko, co powiemy będzie miało moc prawną i zostanie wykorzystane przez policję lub prokuratora. Jedno najmniejsze zdanie wypowiedziane po wypadku, usłyszane przez świadków w stylu "nie zauważyłem" lub "nie wiem - rozmawiałem przez telefon" może zmienić całkowicie obraz sprawy.